Zaproszenie na konferencję

przez admin

Szanowni Państwo,

mamy zaszczyt zaprosić Państwa do udziału w Międzynarodowej Konferencji Naukowej, której celem jest upowszechnienie wyników badań prowadzonych w ramach Zespołu Edukacji Elementarnej (ZEE) z inicjatywy Sekcji Edukacji Elementarnej funkcjonującej przy KNP PAN.

Zaprosiliśmy do udziału w niej naukowców z kilku krajów świata (USA, Wielka Brytania, Portugalia, Hiszpania, Włochy, Malta), polskich badaczy i nauczycieli akademickich.

Namysł nad problematyką edukacji dziecka będzie bardziej pogłębiony, jeśli dołączą do nas twórcy codziennej praktyki: nauczyciele przedszkoli i klas I-III, nauczyciele metodycy, dyrektorzy szkół i przedszkoli, rodzice, przedstawiciele władz oświatowych oraz doktoranci i studenci (w tym uczestniczący w programie wymiany międzynarodowej Erasmus+).

Tak szerokie grono uczestników z różnych środowisk edukacyjnych sprzyjać będzie wymianie wiedzy, społecznemu uczeniu się, łączeniu efektów badań i praktyki edukacyjnej, rozpowszechnianiu sprawdzonych strategii i metod uczenia się zdalnego, a przede wszystkim upowszechnieniu idei innowacyjnego podejścia do edukacji zdalnej, uwzględniającego nie tylko najnowsze aplikacje i inne innowacyjne narzędzia IT, ale również różnego typu potrzeby dziecięce, potrzeby zawodowe nauczycieli oraz rodziców wspierających swoje dzieci w uczeniu się online. Dobrostan emocjonalny wszystkich podmiotów procesu zdalnej edukacji w okresie przedłużającej się pandemii i ewentualnie po niej staje się kwestią najwyższej wagi.

Stosunkowo sporo jest już aktualnych badań nad doświadczeniami i postawami uczniów i nauczycieli wyższych klas szkół podstawowych, średnich i wyższych w sytuacji uczenia się online, brakuje natomiast – według wiedzy członków ZEE – badań nad doświadczaniem codzienności edukacyjnej wśród dzieci przedszkolnych i klas I-III oraz ich rodziców i nauczycieli. Zespół badawczy postawił sobie zatem za cel rozpoznanie/nazwanie dziecięcych, nauczycielskich i rodzicielskich doświadczeń podczas uczenia się zdalnego oraz wyjaśnienie/zinterpretowanie/zrozumienie doświadczeń badanych.

W nowych warunkach, podczas edukacji zdalnej, ważne jest podjęcie refleksji naukowej nad zasobami tworzącymi środowisko uczenia się w następujących wymiarach:

  • środowisko materialne, które związane jest z udostępnianiem dzieciom podstawowych zasobów niezbędnych do uczenia się, stwarzaniem – podczas uczenia się online – okazji do wykonywania zadań rozwojowych, kierowanych bądź współkierowanych przez nauczyciela (i rodziców), a także samorzutnie organizowanych przez uczniów, uczeniem się dziecka poprzez rzeczywiste doświadczanie, stwarzaniem możliwości uczestniczenia w zabawach manualnych, ekspresyjnych, twórczych, z wykorzystywaniem indywidualnych sposobów uczenia się itp.;
  • środowisko społeczne, konstytuowane przez zróżnicowane relacje nauczyciel-uczeń-uczniowie, a w czasie edukacji zdalnej również z nowym ogniwem: rodzice, rodzeństwo, opiekunowie. Główną cechą nowego środowiska uczenia się jest rozszerzenie orientacji edukacji skoncentrowanej na dziecko i jego rozwój, na uwzględniającą także dorosłych i ich rozwój w różnych obszarach wspierania procesu zdalnego uczenia się małych dzieci;
  • środowisko emocjonalne, mające nierozerwalny związek ze zdrowiem fizycznym, duchowym, psychicznym i społecznym podmiotów edukacji. Uczenie się ma charakter rozwojowy, gdy poprzez odpowiednie postawy nauczyciela i rodziców wobec dzieci jest tworzony właściwy klimat emocjonalny, są zaspokajane potrzeby dziecięce, rozwijana jest wiara we własne możliwości, zdolności i kompetencje dzieci oraz gdy budowany jest ich dobrostan emocjonalny.

Obrady chcemy koncentrować na obszarach, które odnoszą się do rozpoznania i zrozumienia doświadczenia osób uczestniczących w badaniach w następujących zakresach:

  • postrzeganie edukacji zdalnej, sposoby opisywania doświadczania uczenia się online;
  • koszty ponoszone przez dzieci, nauczycieli i rodziców w związku z edukacją zdalną;
  • szanse dla środowiska edukacyjnego, pojawiające się w związku z nauczaniem zdalnym (co można zachować z edukacji zdalnej na przyszłość?);
  • różnice na korzyść i niekorzyść uczenia się zdalnego zauważone przez badanych;
  • doświadczanie dzieciństwa, rodzicielstwa, bycia nauczycielem w warunkach pandemii.

Paradoksalnie przeniesienie edukacji ze sfery publicznej do sfery prywatnej, domowej, uwypukliło tradycyjne, niezmienne funkcje szkoły, ale unaoczniło też jej braki. Dyskusja oparta na badaniach w czasie edukacji zdalnej jest też dobrym momentem na wyrażenie stanowiska na temat jej zmiany i zaproponowania konkretnych rozwiązań.

Dzięki upowszechnieniu wyników badań prowadzonych w ZEE, w ośrodkach naukowych polskich i zagranicznych, możliwe będzie odwołanie się do nauki, refleksyjności i doświadczeń pedagogicznych i ich zastosowania do rozumienia nowego kontekstu, oceny uwarunkowań nowych zjawisk, oceny ryzyka oraz wyboru dróg działania, obejmujących różne poziomy edukacji dziecka. Nasza dyskusja (dyskurs?) dotyczyć będzie – na bazie zrozumienia doświadczeń i potrzeb dziecięcych – między innymi, wskazań co do efektywnej współpracy między nauczycielami i rodzicami w trakcie edukacji oraz obszarów wymagających szczególnej troski, jeśli chodzi o funkcjonowanie dzieci w wieku przedszkolnym i wczesnoszkolnym w środowisku uczenia się w czasie pandemii i po jej potencjalnym ustaniu. Przeobrażenie relacji podczas procesu uczenia się między wszystkimi podmiotami edukacji, w wyniku zmiany przestrzeni edukacyjnej, wymaga podjęcia działań szkoleniowych i dokonania transformacji w zakresie organizacji środowiska uczenia się.  Z tego względu przewidziane są w programie konferencji różnego typu warsztaty prowadzone przez specjalistów, w tym psychologów psychoterapeutów, nauczycieli akademickich i nauczycieli metodyków, co sprzyjać będzie rozpowszechnianiu dobrych praktyk w edukacji zdalnej oraz poznawaniu sposobów radzenia sobie z długotrwałymi jej konsekwencjami.

Planowane są różne warsztaty do wyboru, m.in.:

  • Bajkoterapia – warsztat pedagogiczno-logopedyczny;
  • Nauczanie dzieci w formie zdalnej – propozycje aplikacji edukacyjnych;
  • Scratch od podstaw – pierwsze kroki w programowaniu dla najmłodszych;
  • Diagnozowanie możliwości dziecka w świetle teorii inteligencji wielorakich;
  • Twórcze dyskusje z uczniami klas I-III
  • Dwujęzyczne wychowanie przedszkolne w teorii i praktyce 

Dyskusja prowadzona z uwzględnieniem wyników badań zespołu polskiego i badań prowadzonych w innych krajach, przede wszystkim z udziałem praktyków, pozwoli na zauważenie zarówno korzyści/szans/zysków z uczenia się zdalnego, ale także analizę kosztów i strat ponoszonych przez dzieci, rodziców i nauczycieli w tej sytuacji. Chcemy, aby konferencja stanowiła ważny wkład w budowanie płaszczyzny interdyscyplinarnego dialogu pomiędzy uczelnią wyższą, szkołą i przedszkolem jako instytucjami źródłowymi w upowszechnianiu zmiany sposobu bycia, myślenia i działania w zakresie edukacji w nowych warunkach.

Bardzo ogólnie przedstawiamy ramy dyskursu, w obrębie którego mogą być usytuowane różne obszary zagadnień dotyczących edukacji dziecka i jej uwarunkowań. Pozostajemy otwarci na Państwa propozycje i zapraszamy do przedstawienia własnych refleksji, dociekań i badań oraz głosów w dyskusji.